Porady i informacje praktyczne

Choroba Parkinsona - pierwsze objawy i zasady opieki

Chory powoli się porusza, drży. Jego mowa staje się bełkotliwa i cicha, a twarz kamienna, bez emocji. Tak wygląda, wciąż nieuleczalna, choroba Parkinsona.

Badania nad tą chorobą zapoczątkował już w XIX wieku angielski lekarz. Ilość osób dotkniętych chorobą Parkinsona stale rośnie. To drugie, po chorobie Alzheimera, najczęściej spotykane schorzenie układu nerwowego. Cierpiał na nią m.in. papież Jan Paweł II.


Pierwsze symptomy choroby

Najwcześniejsze objawy choroby są zauważalne zwykle między 55 a 60. rokiem życia. Narastają stopniowo w wolnym tempie.

Jeden z pierwszych znaków, który budzi u pacjenta niepokój, to upośledzenie ruchowe. Polega ono zwykle na spowolnieniu ruchów, sztywności i wzmożonym napięciu mięśni oraz niemożności wykonania precyzyjnie czynności. Pojawia się drżenie, zwykle na tym etapie dotyczy ono jednej ręki. W miarę rozwoju choroby drżenie obserwuje się już w także w nodze (często po tej samej stronie, co drżenie w ręce), a także na brodzie czy języku.

Zauważalnym, zwłaszcza przez otoczenie chorego, jest spowolnienie ruchowe. Mowa staje się niewyraźna i cicha, a mimika jest bardzo ograniczona. Chory nawet rzadko mruga oczami.

Postępująca sztywność mięśni powoduje przyjęcie charakterystycznej postawy ciała - głowa jest wysunięta do przodu, górna część ciała jest pochylona do przodu, a kolana są ugięte.


Jak wygląda leczenie?

Poza lekami oraz chirurgicznymi metodami, które stosuje się w leczeniu pacjenta, znaczący wpływ ma rehabilitacja, a przede wszystkim zapobieganie zaburzeniom ruchowym i ich powikłaniom.

Trenując odpowiednie nawyki ruchowe, ćwicząc szybkość reakcji ruchowych oraz zwiększając siłę mięśni (zwłaszcza mm. prostowników) mamy szanse zmniejszyć w przyszłości prawdopodobieństwo upadku naszego podopiecznego.


Co musi wiedzieć opiekunka?

Należy zawsze pamiętać, by mieszkanie chorego było odpowiednio przystosowane do jego stanu zdrowia. Na podłodze nie mogą znajdować się dywaniki ani wysokie progi. Pomieszczenia muszą być dobrze oświetlone, a przedmioty codziennego użytku łatwo dostępne.

Należy unikać wsuwanego i śliskiego obuwia (np. klapek). W związku z zaburzeniami równowagi chory musi mieć możliwość korzystania z pomocy ortopedycznych, takich jak: laska, kula czy balkonik.

Zastosowanie u pacjenta właściwej diety ma znaczący wpływ na działanie podawanych leków. Zaleca się przyjmowanie dużej ilości napojów i produktów bogatych w błonnik. Ważne, by jednocześnie ograniczyć spożywanie produktów bogatych w białko. Trzeba mieć na uwadze, że w związku ze znacznym ograniczeniem sprawności ruchowej i problemami z połykaniem, pacjenci są narażeni na niedożywienie.

Dwieście lat po odkryciu choroby Parkinsona jesteśmy znacznie bogatsi w wiedzę na jej temat. Dzisiejsza medycyna daje możliwości przeżycia tej choroby w lepszej kondycji fizycznej. Pamiętajmy jednak, że pozytywne nastawienie samego chorego jest czynnikiem niezbędnym.

Oprac. MZ